Table of Contents

Marshall Protocol (Nederlandse vertaling)

Dit document is een één-artikel samenvatting van de belangrijkste zaken met betrekking tot het Marshall-protocol, vooral die relevant voor artsen. Veel van de onderwerpen hieronder worden diepgaander behandeld in de Knowledge Base.

Zonder actieve participatie van patiënten op MarshallProtocol.com, geven wij geen steun of licentie voor het openbaar gebruiken van deze therapie.

Hulpbronnen voor artsen

We raden artsen en patiënten aan om van de volgende websites gebruik te maken:

Hoewel de arts verantwoordelijk blijft voor de patiëntenzorg kunnen patiënten zelf bijdragen door tenminste een deel van het grondwerk te doen, zoals het verzamelen van informatie, zodat de arts volledig geïnformeerde beslissingen kan nemen.

Jazeker, zonder actieve participatie van patiënten op MarshallProtocol.com, geven wij geen steun of licentie voor het openbaar gebruiken van deze therapie.

This article is a summary of the <html>Marshall Protocol</html> translated into Dutch. For questions about meaning, please see the original English version. Other translations of varying quality are also available.

Achtergrond en wetenschappelijke onderbouwing voor de therapie

Marshall Protocol (MP) is de naam gegeven aan een therapie bedacht door professor Trevor Marshall welke is gebaseerd op de door hem voorgestelde pathogenese voor chronische ontstekingsziekte.

Marshall (en collega's) postuleerde dat chronische inflammatoire ziekten, waaronder veel auto-immune ziekten, worden veroorzaakt door dysbiose van een metagenomicsche microbiotaThe bacterial community which causes chronic diseases - one which almost certainly includes multiple species and bacterial forms.: gemeenschappen van bacteriële pathogenen, waarvan er vele intracellulair bestaan. Een recente peer-reviewed paper beschrijft dit Pathogenesis in meer detail.1)

Het Marshall protocol, een medische behandeling ondersteund door de Autoimmunity Research FoundationNon-profit foundation dedicated to exploring a pathogenesis and therapy for chronic disease., is beschikbaar sinds 2002 en wordt gebruikt bij een breed scala van chronische inflammatoire ziekten.

Bij een aanzienlijk aantal patiënten met diagnoses als sarcoïdose, chronische post-Lyme-syndroom, chronisch vermoeidheidssyndroom, uveïtis, ziekte van Hashimoto, reumatoïde artritis, fibromyalgie, diabetes type II, psoriasis, lupus erythematodes, multiple sclerose en een aantal andere diagnoses, laat behandeling met het protocol een veelbelovende reactie zien.

Bij het bepalen of een patiënt succesvol kan worden behandeld met het MP, is een specifieke chronische ziekte of diagnose niet zo belangrijk als de klinische beoordeling door een deskundige zorgverlener, de resultaten van een therapeutische probe, en het resultaat van de vitamine D-metabolieten bloedbepaling.2)

Volgens de Marshall Pathogenese, wordt een chronische ontstekingsziekte gekenmerkt door een ontregeling van de kernreceptor pathways die de aangeboren immuunrespons bepalen. De nucleaire vitamine D-receptor (VDRThe Vitamin D Receptor. A nuclear receptor located throughout the body that plays a key role in the innate immune response.) bijvoorbeeld, transcribeert veel van de lichaamseigen antimicrobiële peptiden (samen met TLR2A receptor which is expressed on the surface of certain cells and recognizes native or foreign substances and passes on appropriate signals to the cell and/or the nervous system.). Bovenop terugregulatie door veelvoorkomende pathogenen van de expressie van de VDR zelf, blokkeren antagonistische bacteriële metabolieten incrementeel de activatie ervan door liganden. Ingenomen vitamine D vertraagt de activiteit van de receptor op deze zelfde manier, wat het lichaam ervan weerhoudt de pathogenen te doden die het hart vormen van de ziekte. Dat is de reden waarom het vermijden van de ingenomen vitamine D (in voeding en supplementen) essentieel is om het aangeboren immuunsysteem goed te laten functioneren tijdens het toepassen van het MP.3) 4)

Het MP maakt gebruik van een vier-maal-daagse dosering van olmesartan medoxomil (Benicar, Olmecip, Olmetec) om de vitamine D kernreceptor te heractiveren, daarmee bacteriële liganden losmakend. Dit middel is ontwikkeld als een angiotensine II receptor blokker (ARBA drug which is an angiotensin receptor blocker. One of the ARBs is olmesartan (Benicar). Not all ARBs activate the Vitamin D Receptor.), maar het heeft meerdere acties in het menselijk lichaam indien gedoseerd op de manier van Marshall. Naast immuunstimulatie via de VDR, vermindert OlmesartanMedication taken regularly by patients on the Marshall Protocol for its ability to activate the Vitamin D Receptor. Also known by the trade name Benicar. ook de inflammatoire cytokineAny of various protein molecules secreted by cells of the immune system that serve to regulate the immune system. productie door remming van de NF-kappa-B-transcriptie-pathway. Dit remt, onder andere, het vrijkomen van TNF-alfa wat helpt om de organen te beschermen tegen de gevolgen van overmatig ontsteking.

Bovendien kunnen een aantal gepulseerde, laag gedoseerde bacteriostatische orale antibiotica worden gebruikt om een ernstig verzwakt immuunsysteem de ziekteverwekkers te laten herkennen in de metagenomische microbiota. Van vier bacteriostatische antibiotica: minocycline, clindamycine, hebben sulfamethoxazol-trimethoprim (Bactrim DS, Bactrimel, Eusaprim, Sulfotrim, Trimoxol), en demeclocycline (Declomycin, Ledermycin) is gebleken dat zij het immuunsysteem helpen om onderdelen van de systemische microbiota te verzwakken en aan te vallen. Minocycline werkt tevens direct immunosuppressief op de PXR nucleaire receptor, en deze biochemische werking kan nuttig zijn om de immunopathologie te pulseren met (bijvoorbeeld) een 48 uur cyclus.

Ernstig zieke patiënten kunnen tijdens het genezingsproces fotosensibiliteit ontwikkelen, dus het vermijden van direct en indirect zonlicht kan noodzakelijk zijn. Het kan nodig zijn voor patiënten om hun ogen te beschermen tegen felle lichten om verdere schade aan het netvlies te voorkomen en neurologische symptomen te verminderen als gevolg van, onder andere, het effect van oculaire 1,25-DPrimary biologically active vitamin D hormone. Activates the vitamin D nuclear receptor. Produced by hydroxylation of 25-D. Also known as 1,25-dihydroxycholecalciferol, 1,25-hydroxyvitamin D and calcitirol. productie op de hersenen. Sommige patiënten ontwikkelen geen significante lichtgevoeligheid tijdens het herstel, en degenen die dat wel doen vinden het vaak beter beheersbaar na aantal jaren therapie.

Immunopathologie

Wetenschap achter immunopathology

Wanneer patiënten op de MP-bacteriële pathogenen te doden die zij ervaren een reactie opgeroepen immunopathologie. Immunopathologie is een toename in iemands huidige symptomen van Th1 ontsteking, of een terugkeer van de vorige Th1 symptomen van de ontsteking, die grotendeels wordt veroorzaakt door cytokinesAny of various protein molecules secreted by cells of the immune system that serve to regulate the immune system. die door de immuunrespons en endotoxinen vrijgelaten uit te sterven bacteriën. Af en toe, immunopathologie zal resulteren in een nieuw symptoom of abnormale laboratorium waarde (bijvoorbeeld, verhoogde creatinine, verhoogde leverenzymen, lage witte bloedcellen, enz.). Het optreden van subklinische bacteriële ontsteking is het gevolg van activering olmesartan van het immuunsysteem. Immunopathologie lijkt een noodzakelijk onderdeel van herstel. Het bedrag van immunopathologie een patiënt op de Marshall Protocol (MP) lijkt te correleren met ernst van de ziekte en bacteriële belasting. Patiënten die minder ziek zal hebben relatief minder sterke immunopathologie.

Immunopathologie wordt soms gebruikt als synoniem voor de “Jarisch-Herxheimer reactie” of “herx.”

Veel MP patiënten die hebben ervaren langdurige perioden van immunopathologie hebben bereikt stadia van een aanzienlijke verbetering of kwijtschelding. Dit ondersteunt de conclusie dat immunopathologie is een noodzakelijk gevolg van chronische bacteriële dood, en een voorloper van de ziekte van omkering. De MP niet uniek in dit opzicht. Een aantal andere ziekten en / of therapieën genereren immunopathologische of immunopathologische-achtige reactions.5) 6) 7)

Laboratoriumwerk en de patiënt rapporten kunnen worden gebruikt om track klinische tekenen van immunopathology.

Patiënt in aanmerking komt en de voorwaarden

Het Marshall protocol is gebruikt in een verscheidenheid van chronische inflammatoire ziekten. De gouden standaard voor de beoordeling van de vraag of de MP is gerechtvaardigd is de therapeutische sonde, een korte proef van het Marshall-protocol om te zien of olmesartan medoxomil en gepulste lage dosis minocycline zal een immunopathologische respons te genereren. De resultaten van een vitamine D-metabolieten te testen, terwijl minder definitief, kan ook wijzen op de aanwezigheid van behandelbare aandoening. Voor een automatische interpretatie van de vitamine D-metabolieten, raadpleeg de Vitamine D Afbraakproduct Calculator.

Andere patiënt groups:

Vóór de aanvang van de behandeling, artsen en patiënten dienen zich vertrouwd te maken met de pre-MP checklist, die de medicijnen, oogbescherming, en de mogelijke aanpassingen van de levensstijl die nodig zijn voor de behandeling succes en de veiligheid van gasten.

Veiligheid overwegingen

Veiligheidsaanwijzingen voor de Marshall Protocol

Niet-MP behandelingen

Niet-MP medications

Hoewel er uitzonderingen, moet de Marshall Protocol (MP) niet worden gecombineerd met andere protocollen, behandelingen of aanvullingen, met name die welke zijn immunosuppressieve of immunomodulerende. Met behulp van andere behandelingen, terwijl op de MP kan belemmeren de voortgang van de MP - of gevaarlijk zijn voor MP-patiënten.

Voor onverdraaglijke symptomen, bepaalde palliatieve medicatie zoals slaap medication, pijn medicatie en antidepressants aanvaardbaar zijn. Het is algemeen raden MP-patiënten de laagste dosis van de medicatie die effectief te gebruiken.

Het volgende is een samenvatting van de gemeenschappelijke medicatie die het potentieel te bemoeien met de MP hebben. Een meer volledige lijst van medicijnen is beschikbaar in het Niet-MP behandelingen article.

Eten en drinken

Eten en drink

Patiënten op de MP moet voorkomen dat alle eten en drinken dat Extra vitamine D of een hoog niveau van natuurlijk voorkomende vitamine D. MP-patiënten moeten vermijden voedingsmiddelen en dranken met een hoog chlorogeenzuur - in het bijzonder koffie, geconcentreerde sappen en supplementen en multivitamines met toegevoegde foliumzuur acid. Een low-koolhydraten, insuline-resistente diet wordt aanbevolen voor patiënten, maar MP is niet vereist. Specifieke voedingsbehoeften onevenwichtigheden moeten in sommige gevallen worden gecorrigeerd, maar dit vereist een gedegen inzicht in zowel de MP en de nutritionele behoeften van het lichaam door een zorgverlener.

Lichtgevoeligheid

Photosensitivity

Abnormale gevoeligheid voor zonlicht en fel licht staat bekend als lichtgevoeligheid en soms als “zon flare” of fotofobie genoemd. In het kader van de MP, de uiteindelijke oorzaak van lichtgevoeligheid is de Th1 ontstekingsziekte proces - niet de behandeling itself. Blootstelling aan natuurlijke of fel kunstlicht in een lichtgevoelige persoon kan leiden tot exacerbaties van interne ziekte-activiteit, met inbegrip van verergering van een ontstekingsziekte symptomen.

Lichtgevoeligheid kan optreden, hetzij wanneer de huid wordt blootgesteld aan fel daglicht of de ogen worden blootgesteld aan natuurlijke of kunstmatige licht. Lichtgevoeligheid symptomen kunnen optreden onmiddellijk na blootstelling of beginnen 1 tot 3 dagen later, soms aanhoudende 5 dagen of meer.

Personen die lichtgevoelige voorafgaand aan de MP zal waarschijnlijk meer fotogevoelige op de MP. Personen die geen tekenen van fotosensitiviteit kan wel of niet geworden fotogevoelige op de MP. Personen met beperkte symptomen van de ontsteking (suggereert vroege ziekte) zijn de meest waarschijnlijke te kunnen meer blootstelling aan licht verdragen, terwijl op de MP. Er is geen bepaalde manier te vertellen van tevoren precies hoe lichtgevoelige een individu zal, terwijl op de MP. Pas na een individu heeft begonnen behandeling kan lichtgevoeligheid worden beoordeeld.

Patiënten op de MP hebben vaak baat bij het dragen van bril die een breder spectrum van light blok en in veel gevallen moeten hun huid te dekken wanneer in de zon. Verdere richtlijnen zijn verkrijgbaar bij de Knowledge Base-artikelen over Eye protection en Huid protection.

Laboratoriumonderzoek

Laboratorium tests

De meeste patiënten op de MP ervaring tijdelijke, maar goed gedefinieerde toename van verschillende markers van de ziekte staat en ontsteking, wat overeenkomt met een immunopathologische reactie. Het is nuttig, maar niet noodzakelijk, om% lymfocyten te meten, C-reactief proteïne, alkalische fosfatase, triglyceriden, relevante “auto-antilichamen”, en serum ACE, om systemische inflammatie track. Artsen kunnen willen nierfunctie te beoordelen door het testen van creatinine of ureum en andere maatregel indicatoren die specifiek zijn voor elke patiënt voor een baseline en hertest gelang van het geval. Sommige lab werken - vaak HGB, HCT, eGFR, creatinine en BUN - kan worden tijdelijk abnormaal, als gevolg van immunopathologie reacties, totdat de ontsteking verdwijnt.

Bijvoorbeeld een hoger dan gebruikelijk BUN en creatinine is geen indicatie dat olmesartan moet worden gestaakt, maar een teken dat immunopathologie kunnen voorkomen in de nieren of andere organen in de buurt. In de meeste gevallen waarin artsen hebben toegestaan dat dergelijke niveaus te blijven tijdelijk buiten bereik, ureum en creatinine zijn teruggekeerd naar bereik als bacteriële afsterven in de nieren afneemt. Wij zijn niet op de hoogte van eventuele verslagen van MP patiënten nodig dialyse, mits zij bleven op olmesartan.

Als deze markers geven dysfunctie aanhoudende voor meer dan enkele maanden, wij adviseren het gebruik een of meer methods naar lagere niveaus immunopathologie.

Vitamine D metabolieten

Vitamine D metaboliet test instructions

Er zijn twee belangrijke vitamine D metabolites:

Als de vitamine D-metaboliet tests wijzen niet op Th1 ontsteking, maar klinische observatie anders doet vermoeden, moet een korte cursus van de MP (1 tot 2 maanden) worden gebruikt als een therapeutisch sonde. Een langere termijn kan nodig zijn als 25-O-uitgaven blijven hoog, als een therapeutisch probe is vaak niet effectief, tenzij 25-D-spiegels onder de 25 ng/ml.

Raadpleeg de Vitamine D Afbraakproduct Calculator voor suggesties over de interpretatie van dit lab gegevens.

Benicar is een zwakke hypotensive. Image: FDA label voor Benicar

Maatregelen van de bloeddruk

lage bloeddruk en dizziness

De primaire indicatie voor olmesartan (Benicar)Medication taken regularly by patients on the Marshall Protocol for its ability to activate the Vitamin D Receptor. is als een milde hypotensieve drug. Zoals men kan zien van de FDA-label voor Benicar (rechts), de dosis-respons curve voor Benicar is asymptotische, met hogere doseringen van de drug die stapsgewijs kleinere dalingen van de bloeddruk. Bijvoorbeeld, het verschil tussen 40 mg en 80 mg olmesartan leidt tot een daling van niet meer dan 1mm Hg.

Een daling van de systolische druk van meer dan 15mm Hg van kwik kan niet uitsluitend te wijten zijn aan hypotensieve olmesartan optreden. Plaats, de daling is waarschijnlijk ook te wijten aan de ziekte processen zelf.

Kan bijvoorbeeld de grootschalige vernietiging van bacteriën en menselijke cellen geïnfecteerd door bacteriën lagere bloeddruk. Hoewel dit niet geldt voor alle bacteriële vormen, toen sommige vormen van bacteriën worden vernietigd, zij release endotoxinen kan 11) de biobeschikbaarheid van die leiden tot een scherpe daling in het bloed pressure.12)

Als een patiënt lijdt lage bloeddruk vóór de MP, zal een lage bloeddruk terug te keren als een symptoom van immunopathologie, terwijl op de MP. In de meeste gevallen, vinden we als bacteriële afsterven afneemt, de bloeddruk niveaus beginnen terug te keren naar een normaal bereik, zelfs als patiënten nog steeds dezelfde dosis van olmesartan te nemen.

Zo, medicijnen die de bloeddruk, zoals fludrocortison en dopamine te verhogen, zijn gecontra-indiceerd, zowel omdat ze niets te vertragen bacteriële afsterven en omdat zij een nadelig effect op het immuunsysteem.

Olmesartan (Benicar)

Wetenschap achter olmesartan (Benicar) , Voordelen van olmesartan voor patiënten met nier disease, Olmesartan safety

Voor de toepassing van de MP, olmesartan heeft twee primaire actions: het ontstekingen vermindert door het blokkeren van de Nuclear Factor-kappaB cytokine pad en het is een agonist van de vitamine D receptor (VDR). Als een VDR-agonist, olmesartan activeert de aangeboren immuunrespons. Onderzoek ondersteunt de veiligheid van de gebruikte doses door MP patiënten. Olmesartan heeft minimale interacties met andere geneesmiddelen en is een van de veiligste drugs op de markt.

De halfwaardetijd van olmesartan is naar verluidt 13 uur. Dit zou impliceren dat de drug zou actief blijven tijdens die periode van tijd, echter, hebben we gemerkt dat bij zieke patiënten, olmesartan is het meest effectief wanneer het wordt toegediend om de 4-6 uur, met een maximum van elke 8 uur. Dit kan te wijten zijn aan het feit dat sommige intracellulaire infecties (met name Shigella), upreguleren activiteit van de caspases, die proteasen dat de VDR.13) Wanneer de VDR is opengebroken door de caspasen splitsen, is het zeer waarschijnlijk dat eventuele liganden gebonden aan het (zoals olmesartan) zou blijven gebonden aan de fragmenten van het eiwit. Daarom zou een VDR-agonist effectief over kortere perioden bij patiënten met geïnfecteerde cellen.

De US Food and Drug Administration heeft geen veilige grens voor olmesartan medoxomil (Benicar), aangezien er geen dosis-gerelateerde bijwerkingen zijn vastgesteld op dit punt. FDA post-marketing-ervaring heeft geleerd dat Olmesartan heeft een van de veiligste profielen van elk geneesmiddel op de markt. Merk op dat dit niet geldt voor de combinatie drugs, zoals Benicar HCT, die een bevat thiazide en is schadelijk is, en moet nooitgebruikt worden met een MP doseringsschema.

De label voor olmesartan medoxomil stelt dat het geneesmiddel goed wordt verdragen. Bijwerkingen waren vergelijkbaar met die ervaren door de placebo-groep. Bijwerkingen waren over het algemeen “mild, van voorbijgaande aard en niet gerelateerd aan dosis.” De frequentie van bijwerkingen had ook geen relatie met de dosis van olmesartan.

Een studie van 2001 gepubliceerd in dePublicatieblad van Farmacologiegevonden olmesartan om veilig en goed verdragen bij doseringen van maximaal 160 mg/day.14)

In placebo-gecontroleerde studies, de enige bijwerking die optraden bij meer dan 1 procent van olmesartan-behandelde patiënten versus placebo behandelde patiënten was duizeligheid (3 procent tegen 1 procent). 15)

De relevante Knowledge Base-artikel een overzicht van de veiligheidsprofiel van olmesartan / Benicar meer in detail.

Antibiotica

Wetenschap achter de Marshall Protocol antibiotics, Pulsed een lage dosis antibiotics, Veiligheid van Marshall Protocol antibiotics

Het Marshall protocol werken roterende combinaties van subinhibitory bacteriostatische antibiotica gepulseerd doses voor maximale effectiviteit. De antibiotica worden gedoseerd op deze manier om de antibacteriële eigenschappen van deze medicijnen, terwijl het minimaliseren van hun effecten i]]unosuppressive te verbeteren.

Antibiotica zijn meestal gedoseerd bij niveaus onder de minimale remmende concentratie (MIC) om zo de kans op bacteriële resistentie te verminderen. Terwijl de MIC relevant kunnen zijn voor acute infecties, kan een dergelijke dosering onderdrukken de immuunrespons tegen chronische pathogenen en de steun van hun groei. Bijvoorbeeld, sommige antibiotica, indien toegediend op een niveau boven de MIC remmen fagocyt function.16) Deze effecten lijken onafhankelijk te zijn van hun antibacteriële effect.17)

Zo, doseren bij niveaus onder de MIC verbetert de Marshall protocol effectiviteit tegen chronische pathogenen en verder vermindert de kans op bacteriële resistentie. Tegelijkertijd, gepulste toediening moduleert microbiële transcription18) en vermindert de incidentie van biofilm A structured community of microorganisms encapsulated within a self-developed protective matrix and living together. persistorcellen cells.19)

Starten van een patiënt op de Marshall Protocol

  1. Test vitamine D metabolites - Volg de vitamine D metabolieten testen instructions. Herinner de tekening lab dat de 1,25-D monster mag niet worden clotted meer dan 30 minuten voordat centrifuge en de daaruit voortvloeiende serum moet worden ingevroren voor verzending. Raadpleeg de Vitamine D Afbraakproduct Calculator voor suggesties over de interpretatie van dit lab gegevens.
  2. Restrict vitamine D intake - patiënt moet beperken alle supplementen en voedingsmiddelen met een hoog vitamine D. Het is aanbevolen dat in de loop van de behandeling, de patiënt 25-D te verminderen tot het therapeutisch doel van ongeveer minder dan 12 ng/ml. Hertest 25-D regelmatig om ervoor te zorgen 25-D daalt in de richting van de onderkant van het therapeutische bereik. Veel patiënten MP hebben hun 25-D minder dan 5 ng/ml voor vele jaren, zonder enig nadelig effect.
  3. For patiënten die corticosteroïden, te beginnen olmesartan - Corticosteroïden zijn gecontra-indiceerd voor MP patiënten. Vóór het spenen hen, moeten patiënten eerst beginnen olmesartan (zie hieronder), die sterk kunnen ontwenningsverschijnselen te verlichten en te helpen zorgen voor het spenen succes. Het is aanbevolen dat olmesartan gestart worden een week of twee voordat u begint te spenen. Zie de spenen guidelines voor gedetailleerde instructies.
  4. Withdraw of beginnen te spenen gecontra-indiceerd therapies
  5. If nodig, te voorkomen light - Indien nodig om de symptomen van fotosensibiliteit te voorkomen, moeten patiënten outdoor licht en helder kunstlicht te vermijden door het verblijf binnenshuis zoveel mogelijk, met behulp van zware gordijnen of rolgordijnen, en die zich goed wanneer venturing buiten overdag . Patiënten kunnen ook nodig hebben om hun ogen te beschermen tegen zowel binnens-en buitenshuis licht.
  6. Begin olmesartan - Begin van de behandeling door het voorschrijven van 40 mg olmesartan medoxomil zuivere elke zes uur (eg: 6am, middag, 6pm, middernacht) om de ontstekingsreactie cyclus te onderbreken en de ernst van potentiële immunopathologie te verminderen. Onze waarnemingen suggereren dat olmesartan medoxomil is de enige angiotensine receptor blokker (ARB), dat activeert de patiënt aangeboren immuunsysteem. “Geen vervangingen” moeten worden geschreven op het recept. Vermijd een combinatie formulering, zoals Benicar hydrochloorthiazide (HCT Benicar). Omdat patiënten beginnen vaak slechter voelen wanneer afnemende licht en / of vitamine D moet olmesartan gelijktijdig worden voorgeschreven met de vorige stappen, zodat zij kan de daaruit voortvloeiende immunopathologie verzachten, terwijl de 25-D-spiegels dalen. Patiënten moeten houden enkele weken “levering van olmesartan in de reserve te gebruiken in geval het nodig is om onduldbare immunopathologie te behandelen.
  7. Wait voor de patiënt te stabiliseren op olmesartan - Het duurt meestal een maand of twee om alleen te stabiliseren symptomen op olmesartan. Sommige patiënten kunnen meer tijd nodig. Afhankelijk van de bacteriële de patiënt belasting en een tal van andere factoren, waarvan sommige patiënten in het begin het gevoel beter op olmesartan, sommige slechter, en sommige ervaren geen verandering. Alle drie de reacties zijn normaal. Een gedeeltelijke lijst van typische symptomen immunopathologie includes: depressie, prikkelbaarheid, manie, paranoia, vermoeidheid, spierzwakte, huiduitslag, hoofdpijn, fotosensibiliteit, pijn overal, gevoelloosheid, misselijkheid, diarree, constipatie, oorsuizen, kiespijn, sinus congestie, verstopte neus , koorts / koude rillingen, griepachtige lichamelijke pijn, hoesten, slaapstoornissen en de “brain mist.”
  8. There may be benefit from olmesartan every four hours - the immunostimulative and palliative effects of olmesartan are believed to be maximal at four-hourly dosing. Once the patient has stabilized, the frequency should be gradually increased to every four hours, over several weeks, or in accordance with the patient's ability to tolerate any increases in immunopathology that may result. (Some patients will actually feel better at the higher frequency.)

Beheren immunopathologie

Managing immunopathology

Patiënten doel tijdens de MP moet worden tot aanvaardbare immunopathologie stand te houden als ze goed. In gevallen waarin IP is onaanvaardbaar geworden, bepaalde strategieën zijn beschikbaar including:

Merk op dat drie vormen van IP zijn bijzonder levensbedreigend zijn en moet behandeld worden met eenovervloed aan voorzichtigheid: cardiale immunopathology, neurologische immunopathology, en respiratoire immunopathologie. Patiënten die zich zorgen maken over een van deze of andere symptomen moeten niet aarzelen om hun arts te bellen.

In geval van nood

Mededeling voor dringende medische personnel

ARF heeft bereidde een Mededeling voor dringende medische personnel het behandelen van een Marshall protocol patiënt. Belangrijke punten uit dit document zijn de following:

Voor de details van deze aanbevelingen, raadpleeg de Mededeling voor de dringende medische personnel.

In een noodgeval kan artsen bellen Trevor Marshall op 1-805-492-3693.

Lengte van het Protocol van

Lengte van het Protocol

De exacte duur van het Marshall-protocol (MP) is afhankelijk van een aantal factoren, waaronder de mate van ziekte, het bedrag van fibrose, subklinische ontsteking, de gezondheid van de nieren, en persoonlijke voorkeur om te blijven op de MP.

Terwijl iemand die erg ziek zou verwachten dat de MP te nemen vijf of meer jaren, is er geen manier om zeker te weten hoe lang de behandeling zal duren. Vanwege de aard van immunopathologie, gevoelens van welzijn en bloed markers van de ziekte de neiging om variabele zijn op de korte termijn en over het verbeteren van de lange termijn. Ook vanwege de aard van de infectie, zal verschillende symptomen te verbeteren op verschillende prijzen.

Zolang men reageren op olmesartan of olmesartan plus antibiotica met symptomen die was en afnemen, zijn er nog bacteriën worden gedood.

Merk op dat er geen verplichting dat patiënten de maximale doseringen te bereiken voor alle antibiotica of niet alle antibiotica combinaties om het protocol af te ronden. In veel gevallen kunnen patiënten aanzienlijke vooruitgang te boeken op olmesatan (Benicar) alleen als de drug verhoogt de expressie van het lichaam zelf antimicrobiële peptiden. Het is echter als ideaal beschouwd voor patiënten om te verblijven op het Protocol tot ze geen last meer van immunopathologie van een antibioticum combinatie.

Eindpunten van het Protocol

Voor een groot deel, kunnen patiënten met een afgeronde het Marshall protocol terug te keren naar een normaal leven met de volgende modifications:

Stoppen het protocol

Het nemen van een pauze van de Marshall Protocol

Stoppen antibiotica alleen

De lengte van de tijd die het duurt voor antibiotica niet langer te verhogen immunopathologie is variabel. Bepalende factoren zijn onder meer hoe lang de antibiotica verblijf in een systeem. Door zijn ongewoon lange halfwaardetijd, kunnen Zithromax blijven in de weefsels voor een maand of meer. Bovendien, de zelfredzaamheid van het immuunsysteem is een belangrijke factor. Sommige patiënten kunnen vinden hun immuunrespons is relatief zelfvoorzienend te wijten aan het eigen lichaam verhoogde anti-microbiële productie van peptiden, en dus duurt het langer voor de immunopathologie af te nemen. Als de patiënt is het stoppen van antibiotica met het oog op het minimaliseren van immunopathologie, in sommige gevallen kan het de voorkeur om te verblijven op ofwel 100 mg minocycline om de andere dag of elke dag voor haar palliatieve effects (waarvan vele zijn het resultaat van het effect ervan op de PXR nucleaire receptor, zie Bioessay , 20) figuur 1).

Stoppen antibiotica en olmesartan

Om te stoppen met zowel antibiotica en olmesartan, moeten patiënten eerst stoppen met hun antibiotica na de bovenstaande instructies. Indien nodig, olmesartan moet geleidelijk worden gespeend, nadat de antibiotica zijn stopgezet en in de loop van enkele weken. Merk op dat de immuunreactie op gang kan blijven geactiveerd voor een periode van tijd, zelfs na het staken van olmesartan.

Een alternatief voor beëindiging van olmesartan alleen is om de patiënt te spenen over naar een andere ARB, valsartan (Diovan), 80 mg elke 6 uur (80 mg is een kwart van een 320mg Diovan tablet). De patiënt vermindert de olmesartan dosering (bijvoorbeeld van 40 mg tot 30 mg tot 20 mg tot 10 mg naar 0) en tegelijkertijd speedramp de valsartan (bijv. 0 tot 20 mg to 40mg to 60 mg tot 80 mg). De lengte van de tijd het orgel bescherming tegen de valsartan nodig zal zijn hangt af van hoe lang het duurt voordat het immuunsysteem te vertragen. Dit ARB niet het immuunsysteem activeren, maar wel te beschermen organen en zorgen voor een kleine palliatie. De patiënt kan worden gespeend over 2 tot 3 dagen.

Patiënten die stoppen met olmesartan zijn beëindiging van hun herstel.

Data

Success rates for various Dx, compiled in 2013

Olmesartan research

Response in 5 diagnoses

TOTALS: 864 members;573 report success; 119 report no success; and for 172 results are not clear.

SUCCESS RATES: Over all success rate 66.32% Over all unsuccessful 13.77% Over all unsure 19.91%

Sarcoidosis success 75.8%

Chronic Fatigue Syndrome success 60.1%

Lyme disease success 66.9%

Rheumatoid arthritis success 69.2%

Fibromyalgia success 64.2%

All Other Th1 diseaseAny of the chronic inflammatory diseases caused by bacterial pathogens. success 59.8%

===== Notes and comments =====

Sallie Q 02.16.2017 deleted 3 paragraphs dealing with how to add ABx deleted points 8, 9 & !0 then replaced point 8 with current English paragraph

Sallie Q 10.16.2015 removing

When to azitromycine gebruiken als een tweede antibiotic - Omdat clindamycine kunnen psychologische immunopathologie, zoals depressie, angst, indringende gedachten, paranoia of obsessief compulsief gedrag verergeren, bij patiënten die lijden significant van deze voorwaarden kunnen profiteren van het gebruik azitromycine als een tweede antibioticum. Dit is op voorwaarde dat hun 25-D-spiegels in het therapeutisch bereik op of onder de 12 ng/ml. Echter, is azitromycine opgeslagen in de weefsels, wat betekent dat als het is gestopt kan tot 45 dagen. Als gevolg daarvan kan bewijzen veel moeilijker om te beheren onvoorziene stijgingen van de immunopathologie van patiënten die azitromycine. Patiënten met hartdysfunctie moet voorkomen dat azitromycine.

and from Table

Zithromax (Azitromycine wordt niet langer beschouwd als veilig, zelfs in kleine hoeveelheden) 12-125mgelke 8-10 dagenantibiotica - bindt aan de 50S subunit van het bacteriële ribosoomverluidt 68 uur, maar sommige studies21) 22) en ARF patiënt rapporten suggereren blijft in weefsels voor maximaal tot 45 dagen

to Veiligheid overwegingen (Safety Considerations)

added * “Patiënten mogen niet rivaroxaban (Xarelto). Het kan leiden tot bloeden.” –Sallie Q May15

added * “Patiënten mogen niet nimesulide (Aulin / Mesulid / Nimed). Het kan leiden tot bloeden. Een overlijden is gemeld tijdens het gebruik ervan.” –Sallie Q …soon after that death occurred

===== Referenties =====

1)
Proal AD, Albert PJ, Marshall T. Autoimmune disease in the era of the metagenome. Autoimmun Rev. 2009 Jul;8(8):677-81. doi: 10.1016/j.autrev.2009.02.016. Epub 2009 Feb 13.
[PMID: 19393196] [DOI: 10.1016/j.autrev.2009.02.016]
2) , 9)
Blaney GP, Albert PJ, Proal AD. Vitamin D metabolites as clinical markers in autoimmune and chronic disease. Ann N Y Acad Sci. 2009 Sep;1173:384-90. doi: 10.1111/j.1749-6632.2009.04875.x.
[PMID: 19758177] [DOI: 10.1111/j.1749-6632.2009.04875.x]
3)
Albert PJ, Proal AD, Marshall TG. Vitamin D: the alternative hypothesis. Autoimmun Rev. 2009 Jul;8(8):639-44. doi: 10.1016/j.autrev.2009.02.011. Epub 2009 Feb 12.
[PMID: 19393200] [DOI: 10.1016/j.autrev.2009.02.011]
4)
Waterhouse JC, Marshall TG, Fenter B, Mangin M, Blaney G. High levels of active 1,25-dihydroxyvitamin D despite low levels of the 25-hydroxyvitamin D precursor — Implications of dysregulated vitamin D for diagnosis and treatment of Chronic Disease. In Vitamin D: New Research. Volume 1. Edited by: Stoltz VD. New York: Nova Science Publishers; 2006. ISBN: 1-60021-000-7.
5)
Shelburne SA3, Hamill RJ, Rodriguez-Barradas MC, Greenberg SB, Atmar RL, Musher DW, Gathe JCJ, Visnegarwala F, Trautner BW. Immune reconstitution inflammatory syndrome: emergence of a unique syndrome during highly active antiretroviral therapy. Medicine (Baltimore). 2002 May;81(3):213-27. doi: 10.1097/00005792-200205000-00005.
[PMID: 11997718] [DOI: 10.1097/00005792-200205000-00005]
6)
Cheung CMG, Chee SP. Jarisch-Herxheimer reaction: paradoxical worsening of tuberculosis chorioretinitis following initiation of antituberculous therapy. Eye (Lond). 2009 Jun;23(6):1472-3. doi: 10.1038/eye.2008.204. Epub 2008 Jul 4.
[PMID: 18600241] [DOI: 10.1038/eye.2008.204]
7)
Silberstein P, Lawrence R, Pryor D, Shnier R. A case of neurosyphilis with a florid Jarisch-Herxheimer reaction. J Clin Neurosci. 2002 Nov;9(6):689-90. doi: 10.1054/jocn.2002.1129.
[PMID: 12604286] [DOI: 10.1054/jocn.2002.1129]
8)
Proal AD, Albert PJ, Blaney GP, Lindseth IA, Benediktsson C, Marshall TG. 2011. Cell Mol Immunol. Immunostimulation in the era of the metagenome.
10)
Arnson Y, Amital H, Shoenfeld Y. Vitamin D and autoimmunity: new aetiological and therapeutic considerations. Ann Rheum Dis. 2007 Sep;66(9):1137-42. doi: 10.1136/ard.2007.069831. Epub 2007 Jun 8.
[PMID: 17557889] [PMCID: 1955167] [DOI: 10.1136/ard.2007.069831]
11)
Hurley JC. Antibiotic-induced release of endotoxin. A therapeutic paradox. Drug Saf. 1995 Mar;12(3):183-95. doi: 10.2165/00002018-199512030-00004.
[PMID: 7619330] [DOI: 10.2165/00002018-199512030-00004]
12)
Taveira da Silva AM, Kaulbach HC, Chuidian FS, Lambert DR, Suffredini AF, Danner RL. Brief report: shock and multiple-organ dysfunction after self-administration of Salmonella endotoxin. N Engl J Med. 1993 May 20;328(20):1457-60. doi: 10.1056/NEJM199305203282005.
[PMID: 8479465] [DOI: 10.1056/NEJM199305203282005]
13)
Suzuki T, Franchi L, Toma C, Ashida H, Ogawa M, Yoshikawa Y, Mimuro H, Inohara N, Sasakawa C, Nuñez G. Differential regulation of caspase-1 activation, pyroptosis, and autophagy via Ipaf and ASC in Shigella-infected macrophages. PLoS Pathog. 2007 Aug 10;3(8):e111. doi: 10.1371/journal.ppat.0030111.
[PMID: 17696608] [PMCID: 1941748] [DOI: 10.1371/journal.ppat.0030111]
14)
Schwocho LR, Masonson HN. Pharmacokinetics of CS-866, a new angiotensin II receptor blocker, in healthy subjects. J Clin Pharmacol. 2001 May;41(5):515-27. doi: 10.1177/00912700122010393.
[PMID: 11361048] [DOI: 10.1177/00912700122010393]
15)
Brunner HR. Clinical efficacy and tolerability of olmesartan. Clin Ther. 2004;26 Suppl A:A28-32. doi: 10.1016/s0149-2918(04)90143-9.
[PMID: 15291377] [DOI: 10.1016/s0149-2918(04)90143-9]
16)
Labro MT. Interference of antibacterial agents with phagocyte functions: immunomodulation or "immuno-fairy tales"?. Clin Microbiol Rev. 2000 Oct;13(4):615-50. doi: 10.1128/CMR.13.4.615.
[PMID: 11023961] [PMCID: 88953] [DOI: 10.1128/CMR.13.4.615]
17)
Golub LM, Ciancio S, Ramamamurthy NS, Leung M, McNamara TF. Low-dose doxycycline therapy: effect on gingival and crevicular fluid collagenase activity in humans. J Periodontal Res. 1990 Nov;25(6):321-30. doi: 10.1111/j.1600-0765.1990.tb00923.x.
[PMID: 2177499] [DOI: 10.1111/j.1600-0765.1990.tb00923.x]
18)
Davies J, Spiegelman GB, Yim G. The world of subinhibitory antibiotic concentrations. Curr Opin Microbiol. 2006 Oct;9(5):445-53. doi: 10.1016/j.mib.2006.08.006. Epub 2006 Aug 30.
[PMID: 16942902] [DOI: 10.1016/j.mib.2006.08.006]
19)
Lewis K. Persister cells, dormancy and infectious disease. Nat Rev Microbiol. 2007 Jan;5(1):48-56. doi: 10.1038/nrmicro1557. Epub 2006 Dec 4.
[PMID: 17143318] [DOI: 10.1038/nrmicro1557]
20)
Marshall TG. Vitamin D discovery outpaces FDA decision making. Bioessays. 2008 Feb;30(2):173-82. doi: 10.1002/bies.20708.
[PMID: 18200565] [DOI: 10.1002/bies.20708]
21)
Rapp RP. Pharmacokinetics and pharmacodynamics of intravenous and oral azithromycin: enhanced tissue activity and minimal drug interactions. Ann Pharmacother. 1998 Jul-Aug;32(7-8):785-93. doi: 10.1345/aph.17299.
[PMID: 9681095] [DOI: 10.1345/aph.17299]
22)
Muto C, Liu P, Chiba K, Suwa T. Pharmacokinetic-pharmacodynamic analysis of azithromycin extended release in Japanese patients with common respiratory tract infectious disease. J Antimicrob Chemother. 2011 Jan;66(1):165-74. doi: 10.1093/jac/dkq398. Epub 2010 Nov 8.
[PMID: 21059616] [DOI: 10.1093/jac/dkq398]